Przykład 1. Rozkład iloczynu
Wiedząc, że , oblicz .
-
Rozłóż 24 na czynniki: potęgę dwójki i liczbę, której logarytm znasz.
-
Zamień logarytm iloczynu na sumę.
-
Dodaj.
Odpowiedź: .
Logarytm iloczynu to suma logarytmów czynników. Wzór czytasz w obie strony: rozkładasz iloczyn na sumę albo łączysz sumę logarytmów w jeden, co w zadaniach zdarza się częściej.
dwa takie same czynniki
czynnik równy podstawie
logarytm sumy
Nie rozkłada się na sumę logarytmów.
Logarytm liczy, ile razy trzeba pomnożyć przez podstawę, żeby dojść od jedynki do danej liczby. Gdy mnożysz przez 8, a potem przez 4, robisz najpierw trzy takie kroki, a potem dwa. Razem to pięć kroków, czyli logarytm z 32.
Tak działa każdy logarytm: mnożenie liczb zamienia się w dodawanie wykładników. Dzięki temu dwa nieokrągłe logarytmy często dają po połączeniu wynik całkowity.
Z definicji logarytmu i z mnożenia potęg. Oznacz logarytmy czynników literami i , czyli zapisz czynniki jako potęgi podstawy.
Przy mnożeniu potęg tej samej podstawy wykładniki się dodają, a logarytmy to właśnie wykładniki.
Obliczymy . Osobno żaden z tych logarytmów nie jest okrągły, ale po połączeniu wychodzi liczba całkowita. Tych samych czterech kroków użyjesz przy każdej sumie logarytmów.
Wzór łączy sumę logarytmów o tej samej podstawie. U nas oba logarytmy mają podstawę 12, więc idziemy pierwszą ścieżką. Pozostałe dwie opisują kolumny obok.
Nasza suma:
Połącz w logarytm iloczynu:
Rozwiązanie krok po kroku: krok 2
Nie łączysz. Policz każdy logarytm osobno albo zmień podstawę:
Rozwiązanie krok po kroku: przykład 7
Wzór nie działa. Najpierw dodaj liczby pod logarytmem:
Rozwiązanie krok po kroku: przykład 6
Suma logarytmów o tej samej podstawie to logarytm iloczynu. Podstawa zostaje, liczby się mnożą.
Iloczyn wyszedł okrągły: 144 to dwanaście do kwadratu. Teraz zostaje logarytm potęgi podstawy, czyli wykładnik.
Dwa nieokrągłe logarytmy dały po połączeniu liczbę całkowitą.
Odpowiedź: .
Najpierw rozwiąż każde zadanie sam, a dopiero potem porównaj wynik z rozwiązaniem.
Wiedząc, że , oblicz .
Rozłóż 24 na czynniki: potęgę dwójki i liczbę, której logarytm znasz.
Zamień logarytm iloczynu na sumę.
Dodaj.
Odpowiedź: .
Wiedząc, że , oblicz .
Wyłącz potęgę dziesiątki.
Logarytm dziesiętny ze 100 to 2.
Odpowiedź: .
Oblicz .
Połącz logarytmy o tej samej podstawie.
Zapisz 36 jako potęgę szóstki.
Odpowiedź: .
Oblicz .
Wzór działa dla dowolnej liczby czynników.
Zapisz 25 jako potęgę piątki.
Odpowiedź: .
Rozwiąż równanie .
Zapisz dziedzinę: obie liczby pod logarytmami muszą być dodatnie.
Połącz logarytmy.
Zamień logarytm na potęgę.
Rozwiąż równanie kwadratowe.
Liczba nie należy do dziedziny, bo nie istnieje. Zostaje : .
Odpowiedź: .
Oblicz .
Pod logarytmem stoi suma, więc najpierw ją policz. Wzoru na logarytm iloczynu tu nie użyjesz.
Zapisz 9 jako potęgę trójki.
Rozbicie na dałoby około 2,631, czyli zły wynik.
Odpowiedź: .
Oblicz .
Podstawy są różne, więc licz każdy logarytm osobno.
Bo .
Dodaj.
Odpowiedź: .
Unikaj ich w każdym zadaniu, w którym łączysz albo rozkładasz logarytmy.
Kilka sytuacji pojawia się w zadaniach tak często, że warto je znać.
Masz pytanie do tego wzoru albo przykładu? Zadaj je tutaj. Odpowiadają inni użytkownicy i redakcja.