Cosinus kąta dwa razy mniejszego policzysz z cosinusa kąta α. Pod pierwiastkiem stoi plus, a znak przed pierwiastkiem wybierasz według tego, gdzie leży kąt 2α.
cos2α=±21+cosα
kwadrat, bez wybierania znaku
cos22α=21+cosα
sinus połowy kąta
sin2α=±21−cosα
Wzór działa dla każdego kąta α. Bierzesz plus, gdy 2α leży w I lub IV ćwiartce, a minus, gdy w II lub III. Pod pierwiastkiem stoi plus, a minus jest we wzorze na sinus połowy kąta.
Zostało wyciągnąć pierwiastek. Kwadrat liczby dodatniej i liczby do niej przeciwnej jest ten sam, stąd znak ± przed pierwiastkiem.
Ostatnia linijka mówi coś prostego: kwadrat cosinusa połowy kąta to średnia liczb cosα i 1. Widać to na rysunku. Odcinki OA i OB mają długość 1 i tworzą kąt α, więc spodek H wysokości z punktu B leży w odległości cosα od O.
12α2αBM1OAHcosαcos2αNcos22α
Punkt N leży w połowie drogi od H do A, więc ON to średnia liczb cosα i 1.
W trójkącie prostokątnym OMA przeciwprostokątna ma długość 1, a kąt przy O to 2α, więc OM=cos2α. Rzut odcinka OM na OA jest jeszcze raz pomnożony przez ten cosinus:
ON=OM⋅cos2α=cos22α
Punkt M jest środkiem odcinka AB, więc jego rzut N jest środkiem odcinka HA. Dlatego ON=2cosα+1, a to właśnie wzór z ostatniej linijki. Rysunek pokazuje kąt ostry, ale wzór jest prawdziwy dla każdego kąta.