Mnożenie potęg o tej samej podstawie

Gdy mnożysz potęgi o tej samej podstawie, podstawa zostaje, a wykładniki się dodaje. Wzór am⋅an=am+na^m \cdot a^n = a^{m+n} skraca rachunki i pozwala łączyć wiele czynników w jedną potęgę.

am⋅an=am+na^m \cdot a^n = a^{m+n}

dzielenie potęg

am:an=am−na^m : a^n = a^{m-n}

potęgowanie potęgi

(am)n=am⋅n(a^m)^n = a^{m \cdot n}

różne podstawy

am⋅bn≠(ab)m+na^m \cdot b^n \neq (ab)^{m+n}
aa to podstawa potęgi, a mm i nn to wykładniki. Wzór jest też w tablicach maturalnych CKE.

Czym jest mnożenie potęg o tej samej podstawie?

Potęga z wykładnikiem naturalnym to skrót zapisu mnożenia: a3=a⋅a⋅aa^3 = a \cdot a \cdot a. Gdy mnożysz dwie takie potęgi o tej samej podstawie, po prostu doklejasz do siebie dwie listy czynników. Wykładnik wyniku mówi, ile jest ich razem, więc to suma wykładników.

Wzór działa też dla wykładników ujemnych i ułamkowych. Podstawa musi wtedy spełniać warunki z definicji: przy ujemnym wykładniku nie może być zerem, a przy ułamkowym musi być dodatnia.

Skąd się bierze ten wzór?

Najłatwiej to zobaczyć na liczbach. W iloczynie 23⋅242^3 \cdot 2^4 stoją trzy dwójki z pierwszej potęgi i cztery z drugiej.

Dla dowolnych wykładników naturalnych rozumowanie jest takie samo: mm czynników aa i jeszcze nn czynników aa to razem m+nm + n czynników.

  1. am⋅an=am+na^m \cdot a^n = a^{m+n}

Jak mnożyć potęgi krok po kroku

Uprościmy iloczyn (2a2b)⋅(3a3b4)(2a^2 b) \cdot (3a^3 b^4). Zawiera liczby i dwie zmienne, więc wzór trzeba użyć osobno dla każdej podstawy. Tych samych pięciu kroków użyjesz w każdym iloczynie potęg.

Zadanie (2a2b)⋅(3a3b4)(2a^2 b) \cdot (3a^3 b^4) 66 6a56a^5 6a5b56a^5b^5
  1. Pogrupuj czynniki o tej samej podstawie

    Wzór działa tylko dla potęg o tej samej podstawie, więc najpierw ułóż czynniki w grupy: liczby, potem aa, potem bb. Mnożenie można ustawiać w dowolnej kolejności.

    1. (2a2b)⋅(3a3b4)=2⋅3⋅a2⋅a3⋅b⋅b4(2a^2 b) \cdot (3a^3 b^4) = 2 \cdot 3 \cdot a^2 \cdot a^3 \cdot b \cdot b^4

    Zanim zaczniesz dodawać wykładniki, sprawdź podstawy. W każdej grupie są takie same, więc idziemy pierwszą ścieżką. Pozostałe dwie opisują kolumny obok.

    am⋅ana^m \cdot a^n Ta sama podstawa

    Nasze równanie: a2⋅a3a^2 \cdot a^3

    Dodajesz wykładniki, a podstawa zostaje:

    a2⋅a3=a2+3a^2 \cdot a^3 = a^{2+3}

    Rozwiązanie krok po kroku: krok 3

    am⋅bna^m \cdot b^n Różne podstawy

    Wzoru nie wolno użyć. Wykładników nie dodasz, a podstaw nie wymnożysz do jednej:

    23⋅34=8⋅81=6482^3 \cdot 3^4 = 8 \cdot 81 = 648

    Więcej: najczęstsze błędy

    42⋅234^2 \cdot 2^3 Podstawy zapisane inaczej

    Spróbuj sprowadzić je do jednej podstawy, a dopiero potem dodaj wykładniki:

    42⋅23=24⋅23=274^2 \cdot 2^3 = 2^4 \cdot 2^3 = 2^7

    Rozwiązanie krok po kroku: przykład 5

  2. Pomnóż współczynniki

    Liczby przed zmiennymi to zwykłe czynniki, więc mnożysz je ze sobą. Wzór na potęgi do nich nie należy.

    1. 2⋅3=62 \cdot 3 = 6
  3. Dodaj wykładniki przy a

    Podstawa jest ta sama, więc zostaje aa, a wykładniki 2 i 3 dodajesz.

    1. a2⋅a3=a2+3a^2 \cdot a^3 = a^{2+3}
    2. a2⋅a3=a5a^2 \cdot a^3 = a^5
  4. Dodaj wykładniki przy b

    Zmienna bb bez zapisanego wykładnika ma wykładnik 1. Dopisz go, zanim dodasz.

    1. b⋅b4=b1⋅b4=b1+4b \cdot b^4 = b^1 \cdot b^4 = b^{1+4}
    2. b⋅b4=b5b \cdot b^4 = b^5
  5. Zapisz wynik i sprawdź go

    Złóż wynik z trzech części: współczynnika i potęg każdej zmiennej.

    1. (2a2b)⋅(3a3b4)=6a5b5(2a^2 b) \cdot (3a^3 b^4) = 6a^5 b^5

    Odpowiedź: (2a2b)⋅(3a3b4)=6a5b5(2a^2 b) \cdot (3a^3 b^4) = 6a^5 b^5.

Więcej przykładów

Najpierw rozwiąż każde zadanie sam, a dopiero potem porównaj wynik z rozwiązaniem.

Przykład 1. Dwie potęgi liczby

Uprość wyrażenie 23⋅242^3 \cdot 2^4 i oblicz jego wartość.

Przykład 2. Kilka potęg zmiennej

Uprość wyrażenie x5⋅x2⋅x3x^5 \cdot x^2 \cdot x^3.

Przykład 3. Wykładnik ujemny

Oblicz 3−2⋅353^{-2} \cdot 3^5.

Przykład 4. Wykładniki ułamkowe

Uprość wyrażenie x12⋅x32x^{\frac{1}{2}} \cdot x^{\frac{3}{2}} dla x>0x > 0.

Przykład 5. Podstawy do ujednolicenia

Uprość wyrażenie 42⋅234^2 \cdot 2^3.

Najczęstsze błędy

Unikaj ich w każdym zadaniu z potęgami.

Przypadki szczególne

Kilka sytuacji przewija się w zadaniach tak często, że warto znać ich wynik na pamięć.

Mnożenie przez a an⋅a=an+1\displaystyle a^n \cdot a = a^{n+1}
Czynnik bez wykładnika ma wykładnik 1, więc wykładnik rośnie o 1. Na przykład x5⋅x=x6x^5 \cdot x = x^6.
Mnożenie przez a⁰ an⋅a0=an\displaystyle a^n \cdot a^0 = a^n
Potęga zerowa to 1, więc iloczyn się nie zmienia. Na przykład 53⋅50=53=1255^3 \cdot 5^0 = 5^3 = 125.
Wykładniki przeciwne an⋅a−n=1\displaystyle a^n \cdot a^{-n} = 1
Suma wykładników jest zerem, więc wynikiem jest a0=1a^0 = 1. Na przykład 24⋅2−4=20=12^4 \cdot 2^{-4} = 2^0 = 1. To inny zapis tego, że a−na^{-n} jest odwrotnością ana^n.
Podstawa ujemna (−2)3⋅(−2)2=(−2)5\displaystyle (-2)^3 \cdot (-2)^2 = (-2)^5
Wzór działa tak samo, ale podstawę ujemną zapisuj w nawiasie. Wynik (−2)5=−32(-2)^5 = -32 jest ujemny, bo wykładnik jest nieparzysty. Zgadza się to z −8⋅4=−32-8 \cdot 4 = -32.

Gdzie jeszcze przydaje się mnożenie potęg

Pytania i odpowiedzi

Masz pytanie do tego wzoru albo przykładu? Zadaj je tutaj. Odpowiadają inni użytkownicy i redakcja.

Twoje pytanie

Szukaj wzoru

Wpisz nazwę wzoru. Polskie znaki są opcjonalne. Strzałkami wybierzesz wynik, Enter go otworzy.