Przykład 1. Stożek z obrotu prostej
Oblicz objętość bryły powstałej z obrotu wykresu dla wokół osi .
-
Podnieś promień do kwadratu: .
-
Policz całkę.
-
Sprawdź wzorem na objętość stożka o promieniu i wysokości .
Odpowiedź: .
Gdy wykres funkcji obraca się wokół osi , powstaje bryła, której każdy przekrój jest kołem o promieniu . Jej objętość to całka z pól tych kół.
pole przekroju
na przykład
bryła z otworem
Pokrój bryłę prostopadle do osi na cienkie plastry. Każdy plaster to prawie walec: promień ma równy wartości funkcji, a wysokość równą grubości plastra . Objętość walca to pole podstawy razy wysokość:
Im cieńsze plastry, tym lepiej walce wypełniają bryłę. Suma ich objętości przechodzi wtedy w całkę, tak samo jak suma prostokątów pod wykresem przechodzi w pole pod wykresem. Różnica jest jedna: zamiast wysokości sumujesz pola kół .
Obliczymy objętość bryły, która powstaje z obrotu wykresu funkcji dla wokół osi .
Przekrój bryły w punkcie to koło o promieniu . Granice całkowania to końce przedziału, na którym obracasz wykres.
Zanim zaczniesz liczyć, sprawdź, jak wygląda obracany obszar. Od tego zależy, której wersji wzoru użyjesz.
Nasza bryła:
Przekrój jest pełnym kołem o promieniu , więc wystarczy wzór z ramki.
Przekrój jest pierścieniem, a bryła ma w środku otwór.
Więcej: przykład 4
Promień mierzysz poziomo, więc całkujesz po .
Więcej: przykład 5
Pod całką stoi pole koła bez , czyli kwadrat promienia. Rozpisz go ze wzoru skróconego mnożenia, zanim zaczniesz całkować.
Znajdź funkcję pierwotną wyraz po wyrazie i wstaw granice zgodnie z twierdzeniem Newtona-Leibniza.
Wynik całki pomnóż przez . Zostaw go w tej postaci, a przybliżenie podaj tylko wtedy, gdy zadanie o nie prosi.
Odpowiedź: .
Najpierw rozwiąż każde zadanie sam, a dopiero potem porównaj wynik z rozwiązaniem.
Oblicz objętość bryły powstałej z obrotu wykresu dla wokół osi .
Podnieś promień do kwadratu: .
Policz całkę.
Sprawdź wzorem na objętość stożka o promieniu i wysokości .
Odpowiedź: .
Oblicz objętość bryły powstałej z obrotu wykresu dla wokół osi .
Kwadrat pierwiastka upraszcza całkę.
Wstaw granice.
Odpowiedź: .
Oblicz objętość bryły powstałej z obrotu wykresu dla wokół osi .
Wykres to górny półokrąg o promieniu 2, a jego obrót daje kulę. Funkcja podcałkowa jest parzysta, więc wystarczy policzyć połowę.
Policz całkę.
Sprawdź wzorem na objętość kuli.
Odpowiedź: .
Obszar między wykresami i dla obraca się wokół osi . Oblicz objętość powstałej bryły.
Na tym przedziale prosta leży nad parabolą, więc jest promieniem zewnętrznym.
Od kwadratu promienia zewnętrznego odejmij kwadrat wewnętrznego.
Policz całkę.
Odpowiedź: .
Obszar między parabolą dla , osią i prostą obraca się wokół osi . Oblicz objętość powstałej bryły.
Wyznacz w zależności od . To promień przekroju na wysokości .
Całkuj po w granicach od 0 do 4.
Wstaw granice.
Odpowiedź: .
Unikaj ich w każdym zadaniu z objętością bryły obrotowej.
Z tego wzoru wychodzą wzory na objętość brył znanych ze stereometrii.
Masz pytanie do tego wzoru albo przykładu? Zadaj je tutaj. Odpowiadają inni użytkownicy i redakcja.